Obecnie pekińczyk uznawany jest za idealnego psa pokojowego, dobrze czującego się nawet w niewielkich mieszkankach. Są to psy bardzo żywe i wesołe, są świetnymi kompanami dla dzieci. Pomimo wesołego usposobienia, pekińczyki są jednak czasami uparte i złośliwe o czym każdy z ich miłośników na pewno się przekonał. Ten jednak kto traktuje go z należytym szacunkiem i zasłuży sobie na jego miłość zyska dozgonnego i oddanego przyjaciela. jedna z ras psów należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji spanieli japońskich i pekińczyków. Typ jamnikowaty. Nie podlega próbom pracy.
Charakter
Plusy: inteligentny, o wyostrzonych zmysłach, bardzo żywy, odważny, śmiały, dumny, pewny siebie i samodzielny, czuły, skłonny do zabaw
Minusy: niechętnie przyjmuje polecenia, krnąbrny, egocentryczny!
Jak dbać o pekinczyka ??
Nos i fałdy. Z powodu skrócenia układu oddechowego, u Pekińczyka trzeba pamiętać o higienie nosa, a głównie o sprawdzaniu drożności otworów nosowych, oraz czy płytka nosowa jest wolna od wydzieliny z nosa lub śliny. Jeśli się tak zdarzy, to możemy ją przetrzeć zwykłą chusteczką higieniczną lub gazą namoczoną w czystej wodzie, gorzkiej herbacie lub rumianku. Trzeba też pamiętać o przecieraniu fałdy nad nosem, którą czyścimy podobnie jak nos, przesuwając wilgotną gazę do góry. Po zabiegu fałdę trzeba przetrzeć na sucho. Jeśli pojawią się odparzenia, to traktujemy je leczniczą zasypką. Na higienę nosa i fałdy trzeba zwrócić szczególną uwagę w przypadku psów mających kłopoty z oddychaniem.
Oczy. Dbałością należy otoczyć zagłębienia pod oczami, które przecieramy raz dziennie, także używając rumianku lub gorzkiej herbaty. Trzeba też dbać o oczyszczenie oczu z często tworzącej się ropy. Oczy czyścimy delikatnie za pomocą chusteczki lub gazy, przecierając je w kierunku od nosa do zewnątrz. Podczas spacerów trzeba uważać, by pies nie uraził sobie oczu różnymi wystającymi przedmiotami, patykami itp. Najlepiej więc, jeśli miejscem spacerów psa będzie bezpieczny trawnik, na którym nie rosną żadne krzewy i nie stoją niebezpieczne przedmioty. Niebezpieczne może być także psie posłanie, np. nadgryziony wiklinowy kosz lub budka, gdzie wystające wiklinowe patyki będą zagrożeniem dla psich oczu. Dlatego najlepsze jest posłanie materiałowe.
Podrażnienie rogówki oka ostrym przedmiotem, może spowodować stan zapalny rogówki. Na oku zbierają się wtedy produkty zapalne powodujące, że rogówka robi się szaroniebieska, biała lub zmętniała. W następstwie pojawia się ograniczenie widzenia, a w razie braku leczenia – ślepota.
Narządy płciowe. O odpowiednią higienę narządów płciowych i odbytu należy dbać u obu płci. W związku z budową ciała, pekińczyki mają problemy z myciem (lizaniem) sobie tych narządów, więc potrzebują pomocy opiekuna. Narządy płciowe i sierść dookoła nich powinno się przemywać czystą wodą po każdym spacerze. W razie zaczerwienienia, zabrudzenia lub zropienia przemywamy rumiankiem, co odkaża i zapobiega infekcji. U suk higiena intymna jest szczególnie ważna w czasie cieczek. Najczęściej zabrudzeniu ulega sierść w okolicy odbytu, wtedy najlepiej umyć tylną część psa pod kranem, wytrzeć do sucha i rozczesać.

Jak dbać o psa Pekińczyka?
Zęby. O zęby Pekińczyka dbamy już od szczeniaka. W wieku 4-6 miesięcy następuje u nich wymiana zębów mlecznych na stałe i od tego momentu zaczynamy zapobiegać kamieniowi nazębnemu, tym bardziej, że najwięcej kamienia odkłada się na zębach osadzonych najbliżej ujść gruczołów ślinowych. Pekińczyki nie mogą jeść kości i twardych sucharów, które zapobiegają powstawaniu kamienia, dlatego trzeba kilka razy w tygodniu przecierać im zęby chusteczką lub gazikiem nasączonym sokiem z cytryny lub wodą utlenioną, lub używać specjalne pasty i szczoteczki do zębów dla psów. Jeśli mimo wszystko kamień będzie się tworzył, należy udać się na mechaniczne czyszczenie zębów w gabinecie weterynarii, jednak nie robimy tego zbyt często. Czyszczenie to odbywa się pod narkozą, która ze względu na skrócony układ oddechowy Pekińczyka, może być niebezpieczna. O higienę zębów musimy dbać przez całe życie zwierzaka, a szczególnie u psów starych i suk mających szczenięta. Zaniedbany kamień nazębny może łatwo doprowadzić do popsucia się zębów i chorób dziąseł.
Pazury. Dorosłym pekińczykom pazury należy obcinać mniej więcej raz na miesiąc. Ich narastanie zależy od sposobu stawiania nóg przez psa i od podłoża, po którym chodzi. Pazury obcinamy specjalnymi cążkami typu gilotynka, uważając, aby nie uszkodzić wewnętrznego kanału, co powoduje u psa ból i krwawienie.
Uszy. Zdrowe i regularnie pielęgnowane uszy, przy pielęgnacji nie przysparzają problemów. Czyścimy je jednak stosunkowo często, przynajmniej raz w tygodniu. To zapobiegnie stanom zapalnym uszu. Używamy zwykłych szpatułek do czyszczenia uszu, lub specjalny płyn kupiony u weterynarza. Jeśli w uchu psa stwierdzimy zbyt dużą ilość woskowiny i/lub ciemnej mazi, należy skontaktować się z weterynarzem.
Szczotkowanie i pielęgnacja sierści. Do utrzymania sierści w należytej formie potrzebna jest szczotka o twardym i naturalnym włosie (najlepiej ze szczeciny dzika), oraz solidny metalowy grzebień (najlepiej z zębami obrotowymi pokrytymi teflonem). Nie czesze się, ani nie szczotkuje suchego włosa! Trzeba go najpierw tylko lekko zwilżyć, wtedy szczotkujemy psa pod włos, nie zapominając o wyczesaniu podszerstka. Do kołtunów trudnych do rozczesywania, najpierw używa się szczotkę drucianą o delikatnych, elastycznych zębach. Czesanie zaczynamy od brzucha psa i warstwami, po kolei przesuwamy się do grzbietu. Na zakończenie używamy grzebienia, co nada fryzurze ostateczny szlif.
Kąpiele. Dawniej unikano częstego kąpania pekińczyków, a psy wystawowe czyszczono suchym szamponem lub talkiem. Obecnie kosmetyki są jednak na tyle dobre, że kapać je można nawet i co tydzień, pamiętając jednak o bardzo dokładnym wysuszeniu psa. Pielęgnując tak sierść psa, trzeba pamiętać o używaniu różnego rodzaju kosmetyków poprawiających stan sierści i jego ogólną prezencję: suche szampony w spraju lub pudrze, płynne szampony koloryzujące, nawilżające i odżywiające sierść, odżywki do sierści stosowane na mokro i na sucho, oraz talk niwelujący pocenie się skóry, zapobiegający tworzeniu się kołtunów i sprawiający, że sierść staje się miękka i bujniejsza (szczególnie przy pielęgnacji sierści uszu, szyi, pach i okolic nasady ogona). Do kąpieli i pielęgnacji sierści Pekińczyka można stosować mnóstwo różnych kosmetyków. Rodzaj stosowanej odżywki zależy od gatunku włosa. Sierść Pekińczyka jest z natury gruba, śliska i miękka. Jeśli jednak włos będzie zbyt suchy, trzeba go przed kąpaniem natłuścić specjalnym olejkiem lub odżywką. Po kąpieli psa trzeba wytrzeć dokładnie ręcznikiem i osuszyć suszarką oraz szczotką z włosia. Suszone miejsca należy energicznie rozczesywać szczotką. Suchego psa można dodatkowo wytalkować i wymodelować. Jednak wtedy należy dokładnie wyczesać z sierści resztki talku lub pudru, bo ich nadmiar może powodować m.in. łupież.
To tyle zostawcie komentarze i miłego dnia/nocy :)
Może coś nowego oprócz suchych faktów? Ja np. Takie rzeczy znam na pamięć
OdpowiedzUsuńA co proponujesz? :)
OdpowiedzUsuń